Psalm Pięćdziesiąty Trzeci. Mówią ludzie: nie ma Boga.

 

Biblia Tysiąclecia: Powszechne zepsucie

Jan Kochanowski: Głupi mówi w sercu swoim

Księga Psalmów Dzisiejszych: Mówią ludzie: nie ma Boga.

 

 

Mówią ludzie: nie ma Boga.

Czy są głupi, czy ich droga

jest właściwą przez to życie,

gdzie zło ma się znakomicie,

 

gdzie zepsuci popełniają

podłe czyny i nie znają

sądu, kary tu, na ziemi?

Nie ma Boga, czy jest niemy?

 

Pan nie musi patrzeć z nieba,

bo i tak wie to, co trzeba

o tym, który szuka Boga

i co Boga ma za wroga.

 

Wielu poszło swoją drogą

tą od Boga do nikogo.

W swych wartościach znikczemniało,

o swym końcu zapomniało.

 

Albo jest im obojętna

otchłań śmierci, której pęta

w swym rozumie odrzucili,

na swą wolność zasłużyli.

 

Miłość własna jej sztandarem.

Zawsze zszyta ponad miarę.

Nie dostrzega przodków kości,

ducha ściga bez litości.

 

Czy się kiedyś cud ten stanie,

że do ciebie wrócą Panie?

Czy odeszli bez powrotu,

pragnąc życia bez kłopotów?

 

Będą bać się, gdzie brak strachu,

liczyć ziarna w korcu maku,

znaleźć pragnąc, to co dane,

słyszeć to, co wysłuchane.  

 

Kiedyś wyschnie rzeczy strumień,

ta lawina błotna sumień.

Wtedy czas się znów odmieni.

Staną ludzie zadziwieni,

 

pośród wraków, śladów życia,

nic nie mając do ukrycia,

cali nadzy, z sercem w dłoni.

I Bóg wtedy wyjdzie do nich