Kochaj życie, no kochaj, najwięcej jak możesz
Jak ci źle, to się nie szlochaj, wyjedź nad morze.
Wciągaj do płuc powietrze pełnymi garściami,
Unieś się w górę na wietrze, razem ze snami.
Kochaj życie uparcie, na przekór wszystkiemu.
Walcz o nie wciąż zażarcie, ufaj swojemu.
Kiedy cię myśli czarne otoczą chmurą,
Wierz, że kiedyś, wbrew ludziom, znów będziesz górą.
Kochaj życie w radości i kochaj je w smutku.
Pielęgnuj jak roślinkę w twoim ogródku.
Wyda ci plon stukrotnie niespodziewany,
Smutek w radość ci zmieni, zagoi rany.
Kochaj życie frajerze, co wątpisz czasami,
Przejedź się na rowerze, pogadaj z psami.
Na świat swój popatrz cudny, dla ciebie stworzony,
Nie bądź jak Smerf marudny dla swojej żony.
No i wreszcie na koniec ukochaj swe dzieci
Albo wnuki. To dla nich słońce wciąż świeci.
Dla nich swoją nadzieją przyszłość obsiewasz.
Dla nich bajki układasz i pieśni śpiewasz.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz